“Sabah” klubunda yerli futbolçulara o qədər “diqqət və qayğı” göstərilir ki, hətta ağır zədə almış Xəyal Əliyevi də Çempionlar Liqasının iştirak ərizəsinə salmağa ehtiyac yaranıb. )
Bəli, söhbət meydanda oynamağa hazır olmayan futbolçudan gedir.
UEFA-nın 2026/2027 mövsümü üçün Çempionlar Liqasının reqlamentinə əsasən, klublar “A” siyahısında maksimum 25 futbolçu qeydiyyatdan keçirə bilərlər. Bu siyahıda ən azı 8 yer “yerli yetişdirilmiş futbolçular” üçün nəzərdə tutulur. Klubun siyahısında 8-dən az belə oyunçu olarsa, ümumi “A” siyahısının maksimal sayı da müvafiq şəkildə azalır.
İndi gəlin “Sabah”ın vəziyyətinə baxaq.
Xəyal Əliyev Azərbaycan və Malta yığmaları arasında iyunun 5-də keçirilmiş yoldaşlıq görüşündə ağır zədə alıb. Arxa bud əzələlərinin ümumi vətərinin tam qopması səbəbindən Madriddə əməliyyat keçirib. Bu səbəbdən Çempionlar Liqasının təsnifat mərhələsində komandasına kömək edə bilməyib.
Üstəlik, Əliyev hələ də tam hazır deyil. Bunu onun avqustun 31-də “Araz-Naxçıvan”a qarşı keçirilmiş Misli Premyer Liqasının III tur matçında iştirak ərizəsində olmaması da göstərir.
Bəli, Xəyalın Çempionlar Liqasının II turundan etibarən meydana qayıtması nəzəri olaraq mümkündür. Amma burada əsas məsələ onun nə vaxt oynayacağı deyil.
Əsas məsələ budur: “Sabah”ın normal vəziyyətdə olan başqa bir yerli futbolçusu olsaydı, 8-ci yeri kim tutacaqdı?
Cavab, deyəsən, elə bütün məsələnin özündə gizlənib.
Xəyal Əliyev olmasaydı, 8-ci “yerli yetişdirilmiş” futbolçunu haradan tapacaqdılar?
Yoxdur.
Məhz buna görə zədəli futbolçunun siyahıya salınması artıq sadəcə qəribə seçim yox, klubun yerli futbolçu məsələsində düşdüyü vəziyyətin göstəricisinə çevrilir.
Yəni meydanda kömək edə bilməyən futbolçu kağız üzərində komandaya lazım olan “yerli” kvotanı doldurur.
UEFA üçün yerli futbolçu. “Sabah” üçün isə boş qalan xananın doldurulması.
Bundan daha ironik nə ola bilər?
Bu klubda az qala dünyanın siyasi xəritəsindəki ölkələrin yarısından legioner var. Amma “yerli futbolçu yetişdirmək” məsələsinə gələndə siyahı bir anda quruyur.
Sanki problem futbolçu yetişdirməkdə deyil, həmin futbolçuları iştirak ərizəsinə salmaq üçün tapmaqda yaranır.
Həqiqətən, “Xəyal adası”dır.
Xəyalı bir kənara qoyaq.
“B” siyahısına cəmi 3 futbolçu salınıb. Onlardan ikisi qapıçıdır: Rauf Əyyubov və Rəvan Mirzəmmədov.
Deməli, “Sabah”ın yerli futbolçu istehsalında əsas istiqamətlərdən biri qapıçıdır.
Amma burada da vəziyyət çox ürəkaçan görünmür.
Çünki yerli qapıçıları elə “yetişdirirlər” ki, komandadakı yeganə legioner qolkiper Stas Pokatilovun nə kapitanlığını, nə də əsas heyətdəki yerini əllərindən ala bilirlər.
Bu, artıq ayrıca bir futbol paradoksudur.
Bir tərəfdən yerli futbolçu yetişdirməkdən danışılır, digər tərəfdən isə əsas heyətdə yerli futbolçunun yerini tutacaq səviyyədə seçim imkanları görünmür.
Legioner seçimləri isə daha bir sual doğurur.
Ötən mövsüm “Şamaxı”da icarədə olmuş Rodriqo Fernandeşi iştirak ərizəsinə daxil edirlər, Yunes Laşabı isə siyahıdan çıxarırlar.
Fernandeş kimdir?
Ötən mövsüm “Şamaxı”da icarədə çıxış edən, bu mövsüm isə “Sabah”ın Çempionlar Liqasındakı oyunlarında ümumiyyətlə meydana çıxmayan portuqaliyalı legioner.
Azərbaycan Premyer Liqasında isə iki oyunda cəmi 91 dəqiqə oynayıb: birində 90 dəqiqə, digərində 1 dəqiqə.
İndi gəlin çox sadə sual verək:
Laşab, yoxsa Fernandeş?
Hansının komandaya daha çox fayda verəcəyi barədə mübahisə etmək olar. Amma Fernandeşin bu mövsümkü faktiki oyun yükünə baxanda onun siyahıda qalması, Laşabın isə çıxarılması ən azı izaha ehtiyac yaradır.
Çünki burada artıq söhbət təkcə futbolçunun keyfiyyətindən getmir. Söhbət seçim məntiqindən gedir.
Bir tərəfdə zədəli yerli futbolçu var — siyahıda yer tutur.
Digər tərəfdə bu mövsüm Çempionlar Liqasında meydana çıxmayan legioner var — siyahıda qalır.
Amma oynayan və fayda verə biləcək futbolçunun siyahıdan çıxarılması sual doğurur.
Sonra da bütün bunların fonunda “yerli futbolçu yetişdiririk” deyilir.
Yerli futbolçu haradadır?
Əgər yerli futbolçu yetişdirilirsə, niyə UEFA-nın 8 nəfərlik tələbi qarşısında siyahını doldurmaq bu qədər çətin olur?
Əgər seçim bolluğu varsa, niyə zədəli futbolçunun adı bu qədər vacib olur?
Əgər sistem işləyirsə, niyə “B” siyahısında üç futbolçudan ikisi qapıçıdır?
Əgər legioner seçimi bu qədər keyfiyyətlidirsə, niyə bəzi legionerlər mövsümün əvvəlində belə əsas heyətdə görünmür?
Bu sualların hər birinin ayrıca cavabı ola bilər. Amma hamısını bir yerə qoyanda mənzərə o qədər də xoş görünmür.
“Sabah”ın problemi, görünür, legioner tapmaq deyil.
Əsas problem yerli futbolçunu tapmaqdır.
Daha doğrusu, yerli futbolçunu elə səviyyəyə çatdırmaqdır ki, onu UEFA-nın “yerli futbolçu” kvotasını doldurmaq üçün zədəli halda belə siyahıya salmağa ehtiyac qalmasın.
Xəyal Əliyevin siyahıya salınması bu baxımdan bir futbol uğuru yox, acı bir göstəricidir.
Çünki Xəyalın adı siyahıda ona görə yoxdursa ki, “Sabah” onun xidmətlərindən istifadə etməyə hazırdır, ona görə varsa ki, klubun 8-ci yerli futbolçuya ehtiyacı var, onda məsələ artıq Xəyaldan çox böyükdür.
Bu, bütöv sistemin “Xəyal adası”dır: yerli futbolçu kağız üzərində var, meydanda isə axtarılır.
Və ən ironik tərəfi budur ki, “Sabah” UEFA səhnəsində özünü Avropaya göstərməyə çalışdığı bir vaxtda, həmin səhnədə klubun ən böyük çatışmazlığı elə öz futbolçusudur.
Tragikomediya da budur: 25 nəfərlik siyahıda yer tapmaq asandır, 8 yerli futbolçu tapmaq isə yox.
“Xəyal adası”na xoş gəlmisiniz. )
Fikirlərini bizimlə bölüş!